ใครไม่ชอบทานหวานอาจจะไม่ชอบ แต่ดูเหมือนเขาจะชงสำเร็้จเป็นหม้อใหญ่ พอลูกค้าสั่ง ก็ตักใส่เลย
คนศรีลังกาจะดื่มชา 3เวลาต่อวัน ช่วงเช้า 10-11 โมง ช่วงบ่ายเวลา บ่าย 3-4 โมง และอีกช่วงคือหลังเลิกงาน
ที่นี่จะมีร้านชาเยอะเกือบทุกถนน จะขายชา กับขนมหวานแ เขาจะดื่มชากับขนมหวานและขนมปังเป็นกิจวัตร
ขนมหวานของเขาจะเป็นพวกแป้งใส่น้ำตาล หรือน้ำตาลอ้อย ทำเป็นลักษณะต่างๆ สวนใหญ่จะเอาไปทอด แล้วใส่ตู้กระจกไว้ พอลูกค้ามา เขาก็จะเสริฟขนมหวานโดยใส่จานใหญ่ๆ ไว้หลายๆชิ้น เอาไปตั้งที่โต๊ะ พอลูกค้าทานเสร็จเขาก็เช็คว่าลูกค้ากินไปกี่ชิ้น อะไรบ้าง คิดตังค์ถูกด้วยนะ สักพักก็จะมีบิลเล็กๆ เขียนจำนวนเงิน วางไว้ในจานเล็กๆมาให้ พอลูกค้าทานเสร็จ เอาค่อยเอาเงินไปจ่ายที่เคาน์เตอร์
ขนมหวานรูปข้างล่างนี้เป็นขนมหวานประจำชาติของศรีลังกา จากการบอกเล่าของเพื่อนคนศรีลังกา แบบที่เป็นกลมๆ กับแท่งเรียวๆ คล้ายปลาทอด เป็นขนมประจำชาติของเขา ส่วนที่สีเหลืองคล้าย
Antiaunt กับ สีขาวเป็้นเส้นบะหมี อันนั้นไม่รู้ แต่ก็น่าจะเป็นขนมท้องถิ่นของที่นี่เหมือนกัน
No comments:
Post a Comment