เทศกาลพระจันทร์เต็มดวง 7 Feb 2012

            Navam Full Moon Poya Day         

            เมื่่อวันที่  7 กุมภาพันธ์ ที่มาผ่าน มีเทศกาล พระจันทร์เต็มดวงของชาวศรีลังกา คำว่า Poya Day หมายถึง วันหยุดทางพุทธศาสนาของศรีลังกา ซึ่งมักจะเป็นวันพระจันทร์เต็มดวงหรือขึ้น 15 ค่ำ ซึ่งแต่ละเดือนจะมีสองครั้ง คำว่า Poya เป็นภาษาสิงหล ซึ่งมีรากคำมาจากภาษาบาลีสันสกฤต ในแต่ละปีจะมีวันสำคัญ Poya Day ประมาณ 13-14 ครั้งต่อปี ในเดือนกุมภาพันธ์ จะมีชื่อวันสำคัญว่า Navam Full Moon Poya day ซึ่งจะมีเทศกาลใหญ่ คนจะทั่วประเทศจะเดินทางมาที่โคลัมโบพร้อมช้างนับร้อยเชือก เพื่อมาเข้าขบวนแห่ อันยาวเหยียดเกือบ สามกิโลเมตร รอบๆบึง Beira Lake

และเราก็พลาดไม่ได้ ต้องขอไปชมขบวนแห่ เพื่อดูวัฒนธรรมท้องถิ่นของคนที่นี่ เราก็เริ่มมารอตั้งแต่สองทุ่ม ได้ยินคนพูดกันข้างๆว่า ตอนนี้พระจันทร์ยังไม่แจ่ม ต้องรออีกสักหนึ่งชั่วโมง ตอนนั้นเรามองไปที่ท้องฟ้า พระจันทร์ถูกเมฆบังเบลอมาก ยังคิดเลยว่า วันนี้คนมากมายมาแห่พระจันทร์เต็มดวง แต่ท้องฟ้าช่างไม่เป็นใจ ไม่เป็นไร รอไปอีกหนึ่งชั่วโมงดูว่าท้องฟ้าจะใสๆให้เห็นพระจันทร์เต็มดวงหรือไม่

 พระจันทร์เต็มดวงนะ แต่ถูกเมฆบังตอนสองทุ่ม

ขณะที่รอ ก็ได้เพื่อนใหม่ สาวน้อยมาขอเล่นด้วย แล้วก็เธอก็ขอกล้องถ่ายรูปของแม่มา 

สุดท้ายเราก็ตกหลุมพรางสาวน้อย ได้ถ่ายรูปกับเธอจนได้

พอผ่านไปครึ่งชั่วโมง พระจันทร์เริ่มสดใสขึ้น

พอสามทุ่มซึ่งเป็นเวลาที่เขาจะเริ่มเดินขบวน พระจันทร์ก็กลายเป็นแจ่มสุดๆ 

เมฆที่เคยเต็มท้องฟ้าชั่วโมงที่แล้ว หายเกลี้ยง แปลกมากๆ ราวกับเขารู้ล่วงหน้า หรืออุตุพยากรณ์เก่ง

ขบวนแรกก็เริ่มขึ้น คนที่คอยดูขบวนนับหลายหมื่นข้างถนน ก็ตื่นเต้น รวมทั้งเราด้วย เพราะรอมาเป็นชั่วโมง

นี่คือธงประจำศาสนาพุทธ ของประเทศศรีลังกา มี 8 สี 

ขบวนรูปแบบต่างๆก็ตามมา

นำความคึกคักด้วย ขบวนกลอง

และแล้วช้างตัวแรกก็ตามมา ใส่เสื้อด้วย ใช้ผ้าเปลืองกว่าเสื้้อน้องหมาน้องแมวอีก 5555

มาดูการย่างกรายของน้องช้าง พร้อมการเต้นแบบพื้นเมืองของคนศรีลังกา

ภาพนี้คือขบวนของกลุ่มไฮโซ หรือพวกมีอันจะกิน ในระบบสังคมของที่นี่คล้ายอินเดีย
 มีระบบชนชั้นวรรณะ ขบวนนี้ เป็นพวกคนระดับบนของสังคม หนึ่งคนรวย จะมีคนรับใช้ถือร่มให้ต่อคน

นี่การแสดงท้องถิ่นอย่างหนึ่ง แต่ละคนจะถือไม้งอๆ แต่ละไม้จะเชื่อมกับคนตรงกลาง
และคนจะวิ่งไปรอบๆคนตรงกลางโดยที่ไม้ไม่พันกัน เก่งนะ ทำได้ไง

ขบวนแห่พระพุทธรูป สังเกตพระเศียร ไม่แหลมเหมือนบ้านเรา
ช่วงนี้จะมีคนคอยเดินเก็บตังค์คนที่บริจาคเงินตามข้างทาง

ช้างมาอีกละ คงจะขน มาทั่วประเทศ พวกนี้เดินมาจากต่างจังหวัดนะ
ช้างนำขบวน คนก็แดนซ์ตามมา อันนี้เป็นท่าเต้นประจำชาติศรีลังกาเลยหละ

น้องช้างก็แดนซ์ด้วย พอได้ยินจังหวะกลองมันทนไม่ไหว


แห่พระพุทธรูป แบบแสงสีพร้อมออร่า ขบวนนี้โชว์อย่างเดียว ไม่รับบริจาคเงินจ้า

มีของแปลกให้ดู ในขบวนนี้ โปรดสังเกต ขา ของคนเดินขบวน มีสามขาอะนะ

กลุ่มนี้เป็นพวกผีต่างๆ เป็นการเตือนคนที่กระทำความชั่วต่างๆ ตายไปเป็นผี

และต่อมาก็เป็นขบวนพระ ส่วนใหญ่เป็นสามเณร พระเดินขบวนที่นี่ในเทศกาลทางศาสนา
ไม่เหมือนพระบ้านเราเดินขบวนเพื่อประชาธิปไตย หุหุ

ขบวนนี้ก็เต้นอีกแบบท้องถิ่น คนที่นี่เต้นมันมาก คนชมด้านข้างก็ตบมือ
และยิ่งพวกเด็กวัยรุ่นหนุ่มก็โห่ฮิ้วกันมัน

ขบวนเริ่มตั้งแต่สามทุ่ม ยัน ห้าทุ่มครึ่งก็ยังไม่จบ เราเลยต้องกลับบ้านก่อนเพราะยื่นจนเมื่อยขา ถ่ายรูป ถ่ายวีดีโอ จนแบตเตอรี่หมด  ขบวนยาวจริงๆ กะได้เกือบสามกิโลเมตร ใช้คนและช้างเยอะมาก  

ที่น่าสังเกตคือการเดินขบวนของเขายังเป็นแบบเดิมๆ เพื่อคนท้องถิ่นจริงๆ ไม่มีป้ายโฆษณา ไม่มีการค้า ไม่มีพ่อค้าแม่ค้ารถเข็นมาขายไปทั่ว แต่จะขายเฉพาะจุดซึ่งเขาเปิดร้านอยู่แล้วตรงนั้นเป็นประจำ  ไม่มีการใช้โทรโข่งหรือลำโพงเสียงดังเพื่อประกาศ ไม่มีเสียงเพลงลูกทุ่งลูกกรุงหรือเพลงฝรั่งเปิดดังๆ แข่งกันเหมือนงานวัดบ้านเรา  ในงานนี้มีแต่ประชาชนมาชมนับแสน คนร่วมเดินขบวนนับหมื่น ช้างเป็นร้อย อาจจะหลายร้อยนะ  และเจ้าหน้าที่ตำรวจเยอะมาก มีแต่เสียงคนพูดคุย กับเสียงกลองของขบวน    ชอบจัง บรรยากาศท้องถิ่นแบบนี้ หาดูไม่ได้ในงานวัดประเทศไทย