ผลไม้รอต้อนรับเรา กล้วย อย่างยักษ์
บ้านเขาอยู่บนเนินเขา คนที่นี่ปลูกบ้านในป่ากัน เห็นป่าอย่างนี้ มีบ้านอยู่เป็นระยะๆนะ
อากาศดีมาก สูดโอโซนเต็มๆ
การทำนาก็เป็นดั้งเดิม ยังใช้จอบ ใช้ควาย
ตอนนี้เป็นเวลาพักของเจ้าควาย ออนเซนอยู่ อิอิ
เช้าวันต่อมา เราก็มาที่สวน Royal Botanic Garden สวนนี้เก่าแก สามร้อยปีได้
ต้นไม้แต่ละต้นใหญ่ๆ นี่แค่รากมันก็สูงเป็นกำแพงได้
เห็นคนยืนไม๊ค่ะ ต้นไผ่ แบบยักษ์
ก็เพราะคนศรีลังกาไม่กินหน่อไม้ กัน มันเลยเป็นต้นไผ่ไปหมด
พี่เขาว่า นี่คือต้นสาระ ที่ป้ายเขาเขียนว่า ต้น Cannon Ball หรือลูกปืนใหญ่
ก็เหมือนจริงๆนะ แต่ละลูก มันใหญ่ขนาดลูกโบวลิ่งได้
ดูในภาพต้นไม้มันดูเล็ก แต่สังเกตุคนนะ ตัวนิดเดียว
ต้นนี้ทำเป็นต้นคริสมาสยักษืได้
นี่ก็อีกต้น ใหญ่ซะ。。。
ไม้เลื้อย ใหญ่และสูงตามต้นไม้ที่มันเลื้อย
สนามกลางสวน นี่แค่ １ใน３ส่วนของเนื้อที่สวน เดินไม่ไหว มันใหญ่เกิน
มุมวิวสวยๆ
นักเรียนกลุ่มแรกที่เจอ มาทัศนศึกษาในวันหยุด
อีกกลุ่มนักเรียน มาจากโรงเรียนมุสลิม กลุ่มนี้บ้ากล้องทั้้งครูและนักเรียน
โดยเฉพาะคนนี้ สะกิดเรา ขอถ่ายรูปหน่อย เราก็เห็นเป็นผู้เสียสละ เพราะถือห่อข้าวเที่ยงให้เพื่อนๆ
เลยถ่ายให้ น้องเขาก็เก็กถ่ายรูปจัง ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจะได้เห็้นรูปตัวเองอีกหรือเปล่า
ทางเส้นนี้ สวยสุดในสวน มีสีสรรหน่อย
เข้ามาในอาคารเพาะกล้วยไม้
เอาภาพดอกกล้วยไม้สวยๆ มาฝาก
จัดสวนหย่อม
เสียดายต้นไม้ใหญ่ในกรุงเทพ ถ้าไม่ถูกตัดไปซะเยอะ กรุงเทพคงเย็นกว่านี้ จริงไม๊ค่ะ
